Wat is het Innerlijke Kind?

Dit onderwerp is onderdeel van ‘Hoe je een spirituele reis kunt beginnen’ van de fase ‘Binnen Keren‘

Ons innerlijk kind is een representatie van onszelf op verschillende momenten in onze kindertijd. We kunnen innerlijke kinderen hebben op verschillende leeftijden. Dit deel van ons is nauw verbonden met het natuurlijke enthousiasme, de nieuwsgierigheid en de creativiteit die we als kind al ervoeren.

Je innerlijke kind is het jongste en meest onschuldige deel van jezelf. Hij/zij is de meest ware en meest authentieke kern van je wezen die de kunstmatige beperkingen van je volwassen ego overstijgt.

Heb je ooit aandacht besteed aan het stemmetje in jezelf? Het stemmetje dat je misschien aan je jongere zelf doet denken? Hoe oud we ook worden, we dragen ons jongere zelf dag in dag uit met ons mee.

Misschien duikt jouw gekwetste 5-jarige zelf op als onze beste vriend niet opneemt, of komt ons verkeerd begrepen 15-jarige zelf naar boven als een collega het niet met ons eens is. Zorgen voor deze jongere versie van onszelf is waar innerlijk kindwerk om draait.

Ongeacht of je 18 of 80 bent, ongeacht hoe oud of volwassen je bent, je zult een innerlijk kind hebben . Het innerlijk kind is een van de vele gezichten van je psyche.

Wanneer je in contact komt met je innerlijke kind, kun je verbinding maken met hun kwaliteiten en ervaringen op dat moment, Je kunt zelfs fysiek voelen hoe zij zich voelden.

Als kind zijn we bovendien zeer beïnvloedbaar en nemen we snel over wat onze omgeving en verzorgers ons leren en hoe zij ons behandelen.

Innerlijke kindwonden, of hechtingswonden, kunnen ontstaan door een traumatische gebeurtenis of chronische breuk zonder herstel. Voor kinderen kan een breuk zonder herstel eruit zien als een roep om hulp, maar niet gehoord worden door een emotioneel onbereikbare verzorger.

Ook in ons dagelijks leven gebeuren er breuken, wanneer iemand vergeet de deur voor ons open te houden in de winkel of wanneer een vriend ons niet groet. Hoe we ze internaliseren, bepaalt of de ervaring een wond blijft of dat het meteen verwerkt wordt.

Als volwassene hebben we de kans om ons gewonde innerlijke kind te helen en de veilige, beschermde innerlijke en uiterlijke omgeving te creëren die ons jongere zelf altijd al wilde.

Wat is innerlijk kindwerk?

Innerlijk kindwerk, ook wel innerlijk kindheling genoemd, is een manier om behoeften aan te pakken die in onze kindertijd niet zijn vervuld en om de hechtingswonden die we hebben ontwikkeld, te helen.

We hebben allemaal een jonger deel van onszelf dat ‘als kind nooit op de juiste manier geliefd is of op de manier die ze nodig hadden’.

Bij innerlijk kindwerk, net als bij alle andere vormen van innerlijk werk, gaat het erom een ruimte te creëren waarin je onderbewustzijn de leiding mag nemen.

Innerlijk werk is het proces waarbij we naar binnen gaan om onze ware gevoelens te onderzoeken en delen van onszelf die door anderen zijn afgewezen en als ‘ongepast’ of ’te veel’ zijn bestempeld.

Door onszelf de tijd te geven om naar binnen te keren, beginnen we onze dagelijkse copingmechanismen (vermijdend gedrag , verdoven van gevoelens, etc.) af te pellen en kunnen we ons onderbewustzijn volledig accepteren en integreren in ons bewustzijn.

Waarom is genezing van het innerlijke kind belangrijk?

Als volwassenen lopen we rond met wonden uit onze kindertijd, of het nu gaat om simpele of complexe trauma’s, van emotionele verwaarlozing tot fysiek misbruik. Veel volwassenen hebben het gevoel dat ze alleen zijn met deze pijn en gevoelens en dus bedekken ze, omdat ze het gevoel hebben dat dat is “wat andere volwassenen doen.”

Daarom is innerlijke kind genezing zo belangrijk. Om onszelf eraan te herinneren dat we niet fout of slecht zijn. Om de schaamte te helen die gepaard gaat met het hebben van gevoelens.

Door ons innerlijke kind te helen, beginnen we de veiligheid en zekerheid te creëren die ons jongere zelf altijd nodig heeft gehad. Door dit te doen, krijgen de positieve eigenschappen van ons innerlijke kind de ruimte om te schitteren. We ontgrendelen onze natuurlijke gaven, onze innerlijke nieuwsgierigheid en ons grenzeloze vermogen om lief te hebben.

Hoe is het mogelijk dat we nog steeds een kind in ons kunnen dragen? Het antwoord is dat we op een kernniveau allemaal multidimensionale en veelzijdige mensen zijn. Psycholoog Carl Jung noemde de energieën die in ons huizen archetypen en een van de primaire archetypen die alle mensen bezitten is die van Het Kind.

Het is belangrijk dat we leren hoe we verbonden kunnen blijven met dit gevoelige deel van onszelf. Wanneer we verbonden zijn met ons innerlijke kind, voelen we ons opgewonden, verkwikt en geïnspireerd door het leven. Wanneer we losgekoppeld zijn, voelen we ons lusteloos, verveeld, ongelukkig en leeg van binnen.

Relatieproblemen, chronische psychische aandoeningen, dwangmatigheden, leegte, vertrouwensproblemen, verslavingen – al deze problemen komen voort uit het gewonde innerlijke kind.

Als je steeds dezelfde, oude, giftige gewoontes blijft herhalen en het gevoel hebt dat je leven vastzit in een plaat vol lijden, is het van groot belang dat je je innerlijke kind ontdekt.

Ook al heb je in je jeugd misschien tegenslag gehad, het is nooit te laat om je jeugd opnieuw te beleven en weer in contact te komen met die kinderlijke kant van jezelf.

Wanneer je de verantwoordelijkheid neemt voor je geluk in het leven, herwin je de kracht om je veilig te voelen, jezelf te helen en weer toegang te krijgen tot je aangeboren heelheid. Dit geschenk kan je nooit meer worden afgenomen.

Als je innerlijk kind gewond is, kan dat ook een grote bijdrage leveren aan een ervaring die de Donkere Nacht van de Ziel wordt genoemd .

Als we het innerlijke kind helen, helen we generaties. We helen de wereld. We beïnvloeden elkaar letterlijk; dat is wat coregulatie is

Boeken die je misschien interessant vindt:

Hoe raakt ons innerlijke kind gewond?

Op een gegeven moment zal het kind in ons gekwetst, verlaten of getraumatiseerd raken als we jong zijn. Of dat nu opzettelijk of onopzettelijk is, we kunnen het volgende voelen:

Schaamte over wie we zijn
Onbeminnelijk of onwaardig
Bang voor de wereld
Wantrouwen jegens andere mensen
Onintelligent of onbegaafd
Ongewenst of als een last

En dit is zeker geen complete lijst! We kunnen de surrogaatverzorgers van onze moeders of vaders worden, we kunnen geslagen of seksueel misbruikt worden, chronisch gepest en uitgescholden worden, en religieus beschaamd of gemeden worden … de lijst van kwetsende trauma’s gaat maar door.

Elke ervaring waardoor ons innerlijk kind overweldigd raakte en niet meer met de situatie om kon gaan, kwetste dit tedere aspect van ons.

Omdat we niet in staat waren om het passieve of actieve trauma volledig te verwerken vanwege ons gevoelige zenuwstelsel, werd het trauma in ons bevroren. In psychologische termen, we dissocieerden ervan, wat betekent dat het fragmenteerde van ons wakende bewustzijn.

Wat gebeurt er met deze bevroren en gefragmenteerde energie? Het wordt opgesloten in de donkere kluizen van ons onderbewustzijn. Tenzij we op reis gaan om deze gewonde energie in ons te ontmoeten, begrijpen, verwerken en helen, heeft het de potentie om ons leven te saboteren en ervoor te zorgen dat we vast blijven zitten in een cyclus van lijden.

Giftige schaamte en het innerlijke kind

Misschien wel een van de meest tragische gevolgen van een gekwetst innerlijk kind is toxische schaamte. Als je constant werd beschaamd, gekleineerd of het gevoel had dat je nooit “goed genoeg” was voor je ouders toen je opgroeide, worstel je waarschijnlijk met toxische schaamte.

Als je nooit volledig geaccepteerd bent voor wie je was, heb je waarschijnlijk last van toxische schaamte. Als je chronisch gepest, uitgescholden of fysiek/seksueel misbruikt bent, heb je waarschijnlijk ook last van toxische schaamte.

Wat is precies toxische schaamte ? In tegenstelling tot normale schaamte die komt en gaat, nestelt toxische schaamte zich diep in je geest. Het wordt onderdeel van je identiteit. Met andere woorden, als je worstelt met toxische schaamte, zul je je waardeloos voelen, lijden aan een laag zelfbeeld en zelfhaat . Op een onbewust niveau zul je geloven dat je van nature “schandelijk” of “slecht” bent.

Toxische schaamte leidt tot de ontwikkeling van negatieve kernopvattingen die diep van binnen etteren. Kernopvattingen zijn de centrale aannames die we over onszelf hebben en die een groot deel van ons gedrag en onze keuzes bepalen.

Hier zijn een paar voorbeelden van giftige kernopvattingen die ontstaan als gevolg van giftige schaamte:

“Ik ben slecht”
“Ik ben onwaardig”
“Ik ben niet beminnelijk”
“Er is iets grondig mis met mij”
“Ik ben onherstelbaar gebrekkig”
“Ik ben dom”
“Ik ben lelijk”
“Ik verdien het om gestraft te worden”
“Ik ben een vergissing”

Helaas zijn het deze giftige overtuigingen die ten grondslag liggen aan ons verdriet, lage eigenwaarde, angst, depressie, verslavingen en zelfdestructieve gewoontes. Het is verbazingwekkend hoe diep verweven ons gewonde innerlijke kind, giftige schaamte en destructieve kernovertuigingen zijn. Giftige schaamte ligt in het hart van het gewonde innerlijke kind.

Gebrek aan veiligheid en het gewonde innerlijke kind

Een ander element dat ten grondslag ligt aan het gekwetste innerlijke kind, is een reëel of vermeend gebrek aan veiligheid.

Veiligheid is niet alleen fysiek, het is ook emotioneel, psychologisch en spiritueel. Wanneer we ons bijvoorbeeld echt veilig voelen binnen onze gezinsomgeving, worden onze fysieke en emotionele grenzen gerespecteerd, wordt ons authentieke zelf geaccepteerd en voelen we ons dichtbij en geliefd door onze familieleden (vooral onze ouders).

Veiligheid houdt ook in dat we toestemming krijgen om te groeien en te veranderen en dat we in onze basisbehoeften kunnen voorzien (voedsel, water, een veilig huis of een veilige buurt).

Wanneer er een gebrek aan veiligheid is in onze thuisomgeving tijdens het opgroeien, voelt het kind in ons dit acuut aan. Maar omdat we als kind grotendeels kwetsbaar zijn, kunnen we weinig doen en zo ontstaat er een diep traumapatroon.

10 manieren waarop we als kind een onveilig gevoel kregen

De realiteit is dat het leven niet ideaal is. De families waarin we geboren worden, zijn niet altijd een goede match voor ons. En toen we opgroeiden, waren er een aantal manieren waarop we ons onveilig voelden.

Voordat we verdergaan, wil ik duidelijk maken dat ik op geen enkele manier onze ouders of verzorgers de schuld geef.

Het is belangrijk om te onthouden dat de meeste ouders het beste deden wat ze konden met de hoeveelheid informatie, opleiding en emotionele/mentale volwassenheid die ze hadden.

Schuld en wrok zorgen er alleen maar voor dat de pijn die jouw innerlijke kind ervaart, alleen maar erger wordt. Wees dus bewust en ken jouw grenzen als het gaat om dit werk.

Hier zijn enkele van de meest voorkomende manieren waarop we ons onveilig voelden. In hoeveel daarvan herken jeje?

Je hebt geleerd dat het niet oké is om een eigen mening te hebben.
Je werd gestraft als je probeerde je uit te spreken of je anders te gedragen.
Je werd ontmoedigd om te spelen of plezier te hebben.
Je mocht niet spontaan zijn.
Je mocht geen sterke emoties zoals boosheid of vreugde tonen.
Je werd door je ouders of familieleden te schande gemaakt.
Je werd regelmatig verbaal bekritiseerd/beledigd.
Je werd fysiek gestraft of je fysieke grenzen werden overschreden.
Je kreeg het gevoel dat je verantwoordelijk was voor je ouders en hun geluk.
Je kreeg geen fysieke genegenheid, zoals knuffels, kusjes of knuffels.

Hoe vaker deze situaties zich herhaalden, hoe waarschijnlijker het is dat jouw innerlijke kind zich onveilig, verlaten en verwaarloosd voelde. Bovendien is deze lijst zeker niet uitputtend. Dus als je vindt dat ik iets ben vergeten, deel het dan in de reacties.

Drie soorten verwaarlozing bij kinderen

Laten we eens dieper ingaan op de manieren waarop jij je als kind onveilig en ongeliefd voelde (als je een disfunctionele opvoeding hebt gehad).

Hier zijn de drie soorten verwaarlozing die kunnen voorkomen bij kinderen:

1. Emotionele verwaarlozing

Je ouders/verzorgers toonden geen interesse in je emotionele behoeften aan liefde, steun, bescherming of begeleiding. Ze besteedden geen aandacht aan je of veroordeelden emotionele uitingen van behoefte van je. De waarschijnlijke uitkomst hiervan was dat:

Je hebt een laag zelfbeeld en een laag zelfbeeld ontwikkeld.
Je begon je emotionele behoeften te negeren.
Je hebt geleerd om je emoties te verbergen, te vermijden of te onderdrukken, omdat ze verband hielden met gevoelens van verwaarlozing uit je kindertijd.
Je hebt psychische of lichamelijke ziekten ontwikkeld die verband houden met jouw onvermogen om op een gezonde manier naar jouw emoties te luisteren, ze te accepteren en ermee om te gaan (bijvoorbeeld emotionele onderdrukking ).

2. Psychologische verwaarlozing

Dit type verwaarlozing manifesteerde zich in de kindertijd door je ouders/verzorgers die niet luisterden naar, omarmden en koesterden wie je was. Naarmate je ouder werd, ontwikkelde je waarschijnlijk een van deze symptomen:

Je hebt een laag zelfbeeld ontwikkeld door vormen van mishandeling, zoals spot, kleineren, te hoge verwachtingen, negeren, afwijzen of voortdurend straffen.
He hebt diepgewortelde woedeproblemen ontwikkeld , zowel vanwege onopgeloste jeugdtrauma’s als vanwege het onvermogen om van jezelf te houden.
Je hebt verslavingen en neuroses ontwikkeld om een verkeerd gevoel van comfort en veiligheid in je leven te creëren.
Je hebt psychische of lichamelijke ziekten ontwikkeld.
Je hebt problemen met het onderhouden van gezonde en respectvolle relaties.

3. Lichamelijke verwaarlozing

Op een basis- en fundamenteel niveau zijn fysieke veiligheid en voeding enkele van de meest intrinsieke elementen van een liefdevolle relatie. We kunnen dit in de natuur zien, met moeders, vaders en dierenouders die hun kuikens, pups en welpen voeden met voedsel, onderdak en bescherming. Wanneer dit echter ontbreekt, kunnen de volgende problemen zich ontwikkelen:

Een laag zelfbeeld dat leidt tot fysieke verwaarlozing en zelfmishandeling, bijvoorbeeld eetstoornissen (anorexia, obesitas), een ongezond dieet en zelfbeschadiging.
Intensief veiligheidszoekend gedrag (zoals psychologische complexen zoals OCD) of extreem risicovol gedrag (bijvoorbeeld onbeschermde seks, obsessieve waaghalzerij, enz.)
Verslavingen aan drugs, alcohol, geweld, eten, etc.
Seksuele disfunctie of seksverslaving (vaak als gevolg van seksueel misbruik).

Neem even de tijd om adem te halen en contact te maken met jezelf nadat je deze lijst hebt gelezen. Waarschijnlijk voel je sterke emoties (maar het is oké als dat niet zo is). Ik moedig je aan om even tijd te nemen en de rest van dit artikel rustig door te nemen, en mild te zijn voor jezelf.

Het is nuttig om te onthouden dat hoewel sommige, of zelfs veel, van onze problemen voortkomen uit verwaarlozing in de kindertijd, wrok koesteren en verwijten ons nergens brengen. Mensen zijn slachtoffers van slachtoffers, wat betekent dat de reden waarom onze ouders/verzorgers zich gedroegen zoals ze deden, hoogstwaarschijnlijk te wijten was aan hun verwaarloosde opvoeding, en hun ouders dezelfde trauma’s ervoeren – enzovoorts.

Tekenen Dat Je Een Gewond Innerlijk Kind Hebt

1. Gevoel van extreme reactie

We kunnen het merken als ons gewonde innerlijke kind in ons dagelijks leven verschijnt, wanneer je merkt dat je heel erg reageert op situaties, en je je plotseling heel losgekoppeld of geïrriteerd voelt. Ons volwassen zelf probeert de buitenkant te beheersen of te controleren, waardoor ze zich van binnen ongemakkelijk voelen.

2. Overwaardering van onafhankelijkheid

Dit kan betekenen dat je het verhaal herhaalt: “Ik heb niemand nodig” en dat je jezelf niet toestaat om om hulp te vragen.

3. Destructief copinggedrag

Dit kan betekenen dat je te veel alcohol drinkt, te veel winkelt, te veel vreemd gaat, te veel gokt, te veel eet en zelfs chronisch uitstelt.

4. Slechte emotionele en mentale gezondheid

Dit kan zich op verschillende manieren uiten, waaronder:

Depressie
Gevoel van ongemotiveerdheid
Steeds meer tijd alleen of met vrienden willen doorbrengen (vermijding die zich op verschillende manieren manifesteert)
Geen zin in seks of meer seks willen om de relatie met je partner in stand te houden
Slaapproblemen
Gewichtstoename of -verlies
Niet zo gefocust of productief op het werk
Toegenomen angst op verschillende levensgebieden

Zie ook hierboven de punten van de drie soorten verwaarlozing

5.Herhalende patronen in je relaties

Mensen met hechtingswonden hebben de neiging om onbewust hechtingspatronen die ze als kind ervoeren, te herscheppen in hun volwassen relaties, of ze nu romantisch zijn of niet. Dit betekent dat ze in feite patronen van jeugdtrauma’s herhalen.

Volgens Phillips kan het uitbeelden van een hechtingspatroon er als volgt uitzien:

Vermijdend gedrag vertonen tijdens een conflict of wanneer een partner zijn of haar gevoelens ter sprake brengt
Negatief zijn ten opzichte van de behoeften van een partner of je eigen behoeften in de relatie
Jezelf voor de gek houden door te geloven dat er geen problemen zijn terwijl dat wel zo is, of andersom
Angstig of bang zijn binnen de relatie; daarom boven alles proberen de partner te plezieren
Een diepe angst hebben om door je partner in de steek gelaten of afgewezen te worden

Als je innerlijk kind gewond is, kan dat ook een grote bijdrage leveren aan een ervaring die de Donkere Nacht van de Ziel wordt genoemd .

Hoe je verbinding kunt maken met je innerlijke kind

Om ons innerlijke kind te leren begrijpen, moeten we leren luisteren naar en communiceren in de taal van ons innerlijk kind. Die taal is zintuiglijk en lichamelijk gebaseerd.

Als je je herinnert hoe het is om met een kind te spelen, dan zul je zien dat kinderen hun wensen en behoeften niet uiten in volledige, welsprekende zinnen, maar door middel van lichaamstaal en intuïtieve geluiden.

Daarom is een groot deel van het opnieuw verbinden met ons innerlijke kind via activiteiten die ons volledige zintuiglijke bereik activeren. Wanneer we volledig hier kunnen zijn in plaats van ons een weg te denken door situaties, ’tappen we een plek aan die verder gaat dan het cognitieve verhaal dat ons bekend is’.

In deze huidige momenten kunnen we een nieuwe relatie met ons innerlijke kind creëren. We kunnen beginnen door onszelf eerst uit de linkerhersenhelft te halen, geassocieerd met taal, logica en kritisch denken, en naar de rechterhersenhelft te brengen, geassocieerd met onze emotionele expressie, intuïtie en creativiteit.

1. Beoefen ademhalingsoefeningen en mindfulness

Door verbinding te maken met onze diepe ademhaling en ons fysieke lichaam kunnen we loskomen van de stress van de volwassen wereld en van de ‘vecht-of-vlucht’-opwinding, zodat we nieuwsgierig kunnen zijn naar het heden.

Gebruik alle vijf zintuigen om in te checken bij ons lichaam. We kunnen dit doen door drie keer bewust diep adem te halen. Het kan helpen om één hand op je buik en borst te leggen.

Terwijl je je installeert, let je op één ding.

Eén ding ruik je.

Eén ding hoor je.

Eén ding proef je.

Eén ding voel je.

2. Koester je creativiteit

Of we nu gaan tekenen, koken , tuinieren , zitten of graphic novels lezen: doen wat we leuk vinden, brengt ons gecentreerd en terug naar ons innerlijke kind.

3. Iets verzamelen

Weet je nog hoe het voelde om als kind dingen te verzamelen? Verzamelen wat we vinden tijdens een wandeling, op weg naar het strand (stokken, stenen, schelpen), kan een manier zijn om weer in contact te komen met ons innerlijke kind. Dit is niet om een praktische reden, maar we doen dit voor de pure ervaring.

Weet je niet wat je moet verzamelen? Veel van ons als volwassenen verzamelen boeken. Het goede nieuws is dat je ze niet hoeft te lezen om er plezier in te hebben!

4. Liefdevolle en ondersteunende bevestigingen

Liefdevolle affirmaties zijn een krachtige manier om te bevestigen dat je het waard bent en om je te ondersteunen op je reis naar een veilig gevoel.

Als affirmaties consequent worden herhaald, hebben ze een manier om de hersenen opnieuw te bedraden en weg te zinken in onbewuste lagen van programmering. Het herhalen van zulke berichten kan resulteren in diepe verandering en genezing op een primair niveau.

Hier zijn enkele liefdevolle en ondersteunende affirmaties die je gedurende de dag en tijdens meditatie tegen jezelf kunt zeggen:

Ik blijf hier en steun je.
Welkom op de wereld, ik heb gewacht om je vast te houden.
Ik hou van je zoals je bent.
Ik ben zo blij dat je hier bent.
Ik wil je beschermen/voor je zorgen.
Ik wil tijd met jou doorbrengen.
Ik wil graag horen wat jij denkt en voelt.
Het is oké om je verdrietig en bang te voelen.
Het is oké om jezelf te zijn.
Je mag nee zeggen.
Je bent zo speciaal voor me.
Je hebt de wereld zoveel te bieden.
Ik geloof in jou.
Ik zal je beschermen tegen het kwaad.

Je kunt deze affirmaties zo vaak als nodig zeggen, wanneer het nodig is gedurende de dag. Je kunt er zelfs voor kiezen om een speciale stem te gebruiken bij het zeggen van deze affirmaties, zoals de stem van een wijze oude man of een liefhebbende moeder.

Voel je ook vrij om je eigen liefdevolle affirmaties te creëren! De lijst hierboven helpt je op weg, maar vaak ontstaan de krachtigste affirmaties organisch vanuit je diepste behoeften.

5. Wees je eigen beschermer en verzorger

Als volwassenen is het belangrijk dat we verantwoordelijkheid nemen voor ons emotionele welzijn. Je veilig voelen in deze wereld is extreem belangrijk en essentieel voor het gedijen van ons innerlijke kind. Tekenen dat je je onveilig voelt in deze wereld kunnen zijn:

Constante angst voor anderen
Neiging tot overmatig piekeren
Onvermogen om anderen te vertrouwen
Het onvermogen om jezelf en je capaciteiten te vertrouwen
Bang zijn om dingen alleen te doen
Harde kritiek op jezelf
Angst om nieuwe dingen te proberen of naar nieuwe plaatsen te gaan
In elke situatie het ergste aannemen

Als je je herkent in het gevoel dat je voortdurend ‘op scherp’ staat in de wereld en in de omgang met anderen, raad ik je ten zeerste aan om je te richten op een veilig gevoel bij jezelf.

Door voortdurende zelfkritiek, het negeren van je eigen behoeften, het ontbreken van persoonlijke grenzen , het altijd maar anderen boven jezelf stellen en jezelf veranderen om geaccepteerd te worden, blijf je in een angstige staat van onveiligheid.

Hoewel onze ouders of verzorgers misschien niet in de meeste van onze behoeften (of in welke behoefte dan ook) hebben voorzien, is de mooie waarheid dat we dat wel kunnen. Het concept is vreemd, zelfs vreemd voor ons, maar we kunnen onze eigen ouders zijn!

Wat zijn de voordelen van zelf opnieuw opvoeden?

Groter geluk en optimisme
Verbeterde creativiteit
Gezondere geest, lichaam en ziel
Sterkere vriendschappen en relaties
Ontwikkeling van essentiële levensvaardigheden: acceptatie, vergeving, kwetsbaarheid, mededogen, eigenliefde

Als je het echt moeilijk vindt om je innerlijke kind opnieuw op te voeden, is het verstandig om hulp te zoeken bij een innerlijke kind-therapeut. Therapeuten fungeren tenslotte als tijdelijke vervangende ouders. Ze kunnen naar je innerlijke kind luisteren en je helpen coachen, terwijl ze je innerlijke ouder ondersteunen en versterken.

Als je liever solo gaat, is dat absoluut mogelijk. Zoek echter wel een supportnetwerk als je kunt, online of in het echte leven.

Om je eigen beschermer en verzorger te zijn, moet je een duidelijk ‘beleid’ creëren over wat wel en niet oké is voor zelfbehandeling. Welke gedachten en gewoontes zorgen ervoor dat je je gesteund voelt in plaats van beoordeeld en beschaamd? Op welke punten overschrijd je een interne grens en hoe voelt dat? Dit zijn vragen waar je een dagboek over kunt bijhouden.

Concentreer je eerst op het bevorderen van zelfliefde en acceptatie elke dag. Luister naar de behoeften van je geest, hart, lichaam en ziel. Beoefen zelfzorg. Neem tijd voor jezelf. Eet voedsel dat je voedt. Zeg nee en trek duidelijke grenzen. Claim je soevereiniteit over je leven terug. Ontdek oefeningen die je ondersteunen om je veilig te voelen.

Indien nodig kun je zelfs op zoek gaan naar een beschermengel of een spirituele gids die je kan helpen jezelf te ondersteunen en voeden.

Je eigen beschermer en verzorger zijn is iets dat heel persoonlijk en uniek voor jou is . Probeer erachter te komen hoe dat er van binnen uitziet en voelt.

6. Vergeven

Hoewel het natuurlijk is om boos te zijn, betekent dat niet dat je de hele tijd verhit moet zijn. Het is vooral slecht voor je om wrok te koesteren.

Door vergeving krijgt je de kans om jouw innerlijke kind te helen.

Zie ook:

7. Dagboek schrijven

Journaling vanuit het perspectief van je innerlijke kind is een geweldige copingstrategie. Het helpt je om uitdagende of verwarrende ervaringen uit je kindertijd op te lossen. En om ongezonde patronen in je leven te herkennen die in je kindertijd zijn begonnen.

Begin met het kanaliseren van je innerlijke kind, kijk naar een foto van jezelf van de specifieke leeftijd die je probeert te herinneren. Zodra je je er klaar voor voelt, begin je te schrijven over een paar herinneringen en hoe je je daarbij voelde. Probeer niet te veel na te denken over wat je schrijft, schrijf gewoon op wat er in je opkomt. Dit is een methode die je helpt de kern van de pijn van je innerlijke kind te bereiken.

Conclusie